Column - College zet woningzoekenden buitenspel: Park Rijnstroom opgeofferd voor vijf jaar uitstel
Het college van Alphen aan den Rijn heeft gesproken. Park Rijnstroom gaat voor vijf jaar naar 150 opvangplekken. Woningbouw? Die kan wachten. Starters? Die moeten maar geduld hebben.
Laten we stoppen met het voorzichtig formuleren. Dit besluit is een klap in het gezicht van iedere jonge woningzoekende in Alphen.
Iedereen wist dat de opvangtaakstelling eraan kwam. Iedereen wist dat contracten in 2026 aflopen. Iedereen wist dat 60 plekken aan het Haringvliet onvoldoende zouden zijn. Dit is geen crisis die gisteren uit de lucht kwam vallen.
En tóch is er geen structurele oplossing voorbereid. Geen versnelling van woningbouw. Geen alternatieve spreiding met lef. Geen strak tijdpad met garanties.
Wat er wel ligt? Weer uitstel.
Park Rijnstroom is niet zomaar een leegstaand terrein. Het is een gebied waar woningen moeten komen. Waar starters hun eerste huis zouden moeten vinden. Waar jonge gezinnen zouden moeten kunnen beginnen. En precies daar zegt de gemeente: vijf jaar pauze.
Vijf jaar.
Voor een bestuurder is dat een beleidsperiode.
Voor een starter is dat het verschil tussen wél of geen toekomst hier.
Hoe leg je aan een 27-jarige uit dat hij of zij nóg vijf jaar mag blijven scrollen op Funda zonder kans? Hoe vertel je een stel dat hun kinderwens misschien moet wachten omdat de gemeente procedures “naar verwachting” vijf jaar nodig heeft?
Het wordt steeds verkocht als morele noodzaak. En ja — opvang van vluchtelingen is een verantwoordelijkheid. Maar morele verantwoordelijkheid ontslaat een bestuur niet van de plicht om óók zijn eigen inwoners perspectief te bieden.
Wat hier ontbreekt is regie. Lef. Visie.
In plaats daarvan zien we bestuurlijk gemak: leegstand voorkomen, kraak tegengaan, panden benutten. Het klinkt praktisch. Maar het is symptoombestrijding. Het echte probleem — een falende versnelling van woningbouw — blijft liggen.
En laten we eerlijk zijn: hoeveel tijdelijke maatregelen zijn in dit land uiteindelijk permanent geworden? Hoe vaak werd vijf jaar zes, zeven of tien?
De jonge generatie in Alphen krijgt keer op keer te horen dat zij prioriteit hebben. Maar zodra er geschoven moet worden met ruimte, zijn zij de eersten die weer moeten wachten. En als dit het tempo blijft? Dan krijgen mijn nichtjes inderdaad een woning wanneer ze hoogbejaard zijn.
Dat is geen solidariteit. Dat is doorschuiven.
Park Rijnstroom had het symbool kunnen zijn van: we gaan bouwen, we pakken door, we lossen het op. In plaats daarvan is het het symbool geworden van uitstelpolitiek.
En de boodschap die impliciet wordt afgegeven?
Jouw woning kan wachten.
Hoe dat nog uit te leggen is aan jonge woningzoekenden?
Niet.