Bijna drie jaar zonder Maarten: hoe leef je verder als je niet weet waar je geliefde is?
Column | Xaverio van der Aar
Er zijn vermissingen waarbij de tijd lijkt stil te staan. Terwijl de wereld om je heen gewoon doorgaat, blijft een familie achter met een leegte die niet te beschrijven is. Geen afscheid, geen graf, geen laatste omhelzing. Alleen vragen. Eindeloos veel vragen. De vermissing van de Alphense Maarten Dickhoff is zo'n verhaal. En bijna drie jaar later is er nog altijd geen antwoord.
Stel je eens voor: je staat op, kijkt naar je telefoon en hoopt tegen beter weten in dat er eindelijk een bericht is. Dat iemand heeft gebeld. Dat er nieuws is. Dat er eindelijk duidelijkheid komt over iemand van wie je zoveel houdt. Maar de telefoon blijft stil. Voor de familie van Maarten Dickhoff is dat geen gedachteoefening. Dat is de werkelijkheid waarin zij inmiddels bijna drie jaar leven.
Op 24 januari 2024 verdween de Alphenaar tijdens een verblijf in het Belgische Oostende. Hij was daar voor een avondje uit. Wat een gewone avond had moeten zijn, werd het begin van een nachtmerrie die tot op de dag van vandaag voortduurt. Sindsdien is Maarten spoorloos.
Geen afscheid, geen antwoorden, geen rust
Misschien is het moeilijkste aan een vermissing wel dat je niet weet wat je moet voelen. Verdriet, omdat iemand er niet is. Hoop, omdat je niet weet of hij nog leeft. Angst, omdat je niet weet wat er is gebeurd. En ondertussen gaat de kalender gewoon verder. Verjaardagen komen en gaan. Feestdagen worden gevierd, maar waarschijnlijk nooit meer op dezelfde manier. Een lege plek aan tafel kan soms harder spreken dan duizend woorden.
Je kunt niet zeggen dat iemand voorgoed weg is. Maar je kunt ook niet verder alsof er niets is gebeurd. Hoe houd je dat vol? Hoe vind je de kracht om iedere dag opnieuw op te staan wanneer de belangrijkste vraag in je leven onbeantwoord blijft? Wij kunnen daar gemakkelijk over schrijven, maar werkelijk begrijpen wat dit met naasten doet, kunnen we waarschijnlijk niet.
Die bestelbus op de parkeerplaats blijft vragen oproepen
Op 26 februari 2024 werd de Volkswagen Transporter van Maarten teruggevonden op parkeerplaats Aard in het Belgische Aalter. In de bestelbus lag zijn reiskoffer. Zijn telefoon, sleutels, portefeuille en paspoort ontbraken. Een vondst die misschien antwoorden had moeten opleveren, maar vooral nieuwe vragen opriep.
Wat is daar gebeurd? Waarom stond zijn bus juist op die plek? Waar is Maarten naartoe gegaan? En vooral: wat is er met hem gebeurd? Vragen die na al die tijd nog steeds onbeantwoord zijn.
Op 10 november 2026 werd opnieuw gezocht in de omgeving van de parkeerplaats. Nederlandse en Belgische politieagenten trokken samen met het Veteranen Search Team het gebied in. Vrijwilligers doorzochten de omgeving volgens een zorgvuldig opgesteld zoekplan. Achter die zoekactie zit meer dan een politieonderzoek. Er zit de hoop achter dat er eindelijk iets wordt gevonden. Een aanwijzing, een spoor, iets wat de familie verder kan helpen.
Misschien is dat wel het meest aangrijpende aan deze nieuwe zoektocht: terwijl de tijd voor anderen gewoon doorgaat, blijft de familie hopen dat ergens in België het antwoord ligt waar zij al zo lang op wachten.
Vergeet niet dat achter een vermissing mensen zitten
We lezen een bericht, bekijken een foto en scrollen vervolgens verder naar het volgende nieuws. Dat is begrijpelijk. Er gebeurt iedere dag zoveel. Maar voor de mensen die Maarten missen, is dit geen bericht dat na een paar minuten weer uit beeld verdwijnt. Voor hen is het iedere dag opnieuw werkelijkheid. Iedere dag opnieuw het gemis. Iedere dag opnieuw de onzekerheid.
En misschien is er wel iemand die iets weet. Iemand die destijds iets heeft gezien, iets heeft gehoord of zich een detail herinnert dat destijds onbelangrijk leek. Soms kan juist zo'n klein stukje informatie een onderzoek verder helpen. Daarom hoop ik dat deze nieuwe zoekactie niet ongemerkt voorbijgaat. Dat mensen blijven delen, blijven opletten en blijven nadenken over wat ze mogelijk weten. Niet om sensatie te creëren, niet om te speculeren, maar omdat een familie recht heeft op duidelijkheid.
Laat Maarten niet vergeten worden
Ik kan alleen maar hopen dat de mensen die zoeken iets vinden. Dat de politie een aanknopingspunt krijgt. Dat er op een dag iemand voor de familie kan staan met antwoorden in plaats van opnieuw met vragen. Want niemand zou bijna drie jaar lang in deze onzekerheid moeten hoeven leven.
En weet je, misschien is dat wel het verdrietigste van alles: we weten niet of Maarten ooit nog thuiskomt. We weten niet wat er is gebeurd. Maar we weten wel dat er mensen zijn die hem missen en die hem niet vergeten.
Laten we daarom niet alleen stilstaan bij de zoekactie in België, maar vooral bij de mensen die thuis wachten op nieuws dat maar niet komt. Maarten is geen vergeten naam in een politiedossier. Hij is een mens. Een Alphenaar. Een dierbare die wordt gemist.
En aan zijn familie wil ik zeggen: wij kunnen jullie verdriet niet wegnemen en we kunnen de antwoorden niet geven waar jullie zo naar verlangen. Maar we kunnen er wel voor zorgen dat Maarten niet wordt vergeten.
Want zolang er geen antwoorden zijn, mag de zoektocht naar Maarten niet uit beeld verdwijnen.
Xaverio van der Aar.
Wie weet waar Maarten Dickhoff is gebleven?
Heeft u Maarten Dickhoff gezien? Heeft u iets opgemerkt in de nacht van 23 op 24 januari 2024 in België? Of herinnert u zich iets over zijn donkergrijze Volkswagen Transporter bij parkeerplaats Aard in Aalter? De politie vraagt opnieuw dringend om informatie.
Maarten wordt sinds 24 januari 2024 vermist. Ondanks uitgebreid onderzoek en een nieuwe zoekactie in België is nog altijd niet duidelijk wat er met hem is gebeurd.
De politie wil graag in contact komen met iedereen die mogelijk informatie heeft over:
Maarten en zijn verblijf in het Casino-Kursaal in Oostende.
Zijn route via Drongen, Gent en Wondelgem.
Zijn donkergrijze Volkswagen Transporter (kenteken VFB-21-N).
Het achterlaten van de bestelbus op parkeerplaats Aard in Aalter, op de ochtend van 24 januari 2024.
Mogelijke contacten of ontmoetingen met Maarten op 23 en 24 januari.
Zijn persoonlijke bezittingen, waaronder zijn telefoon, sleutels, portefeuille en paspoort.
Denk niet te snel dat uw informatie onbelangrijk is. Een herinnering, een waarneming, een foto of dashcambeeld kan net dat ontbrekende puzzelstukje zijn waarnaar de politie zoekt.
Waar kunt u informatie doorgeven?
Nederlandse politie – Opsporingstiplijn
Gratis telefoonnummer: 0800-6070
Vanuit het buitenland: +31 79 345 98 00
Belgische Federale Politie
Gratis telefoonnummer: 0800 30 300
E-mail: [email protected]
Liever anoniem melden?
Meld Misdaad Anoniem: 0800-7000
Wilt u vertrouwelijk informatie delen over een mogelijk misdrijf?
Team Nationale Inlichtingen: 088-661 77 34
Help mee. Deel deze oproep.
Bijna drie jaar onzekerheid is voor de familie een onvoorstelbaar zware last. Laten we ervoor zorgen dat Maarten niet wordt vergeten. Deel dit bericht ook met mensen in België, met name in de omgeving van Oostende, Drongen, Gent en Aalter.
Misschien weet iemand iets. Misschien kan juist uw informatie helpen om eindelijk duidelijkheid te krijgen over wat er met Maarten is gebeurd.
Maarten verdient het om gevonden te worden. Zijn familie verdient antwoorden.
