Column - Hondenbelasting: de viervoeter als melkkoe van de gemeente

Hondenbelasting. Ja, echt. Alsof we nog in 1920 leven en zwerfhonden een nationale ramp zijn. In Alphen aan den Rijn betalen baasjes nog steeds, niet omdat hun viervoeter gevaarlijk is of overlast veroorzaakt, maar simpelweg omdat de gemeente een gat in de begroting heeft. Simpel, rechttoe-rechtaan, cynisch.
Ooit had het een doel: hondsdolheid bestrijden, straathonden van straat halen. Nu? Honden zijn gevaccineerd, aangelijnd en beter opgevoed dan sommige mensen in de supermarkt. Loslopende plaaghonden? Nog nooit een gezien. Maar dat mag de pret niet drukken: de aanslag valt nog steeds op de mat. En wie niet betaalt, krijgt een boete. Ja hoor, de hond is loyaler dan de gemeente: hij doet zijn plicht, hij kwispelt netjes, en de baas mag het financieel uitvechten.
Het mooiste is dat alleen hondenbezitters betalen. Katten? Niets. Konijnen? Niets. Vogels? Nada. Blijkbaar is belasting alleen logisch als het dier kwispelt. En de opbrengst? Verdwijnt in de algemene middelen. Geen prullenbakken, geen extra poepzakjes, geen losloopveld. Gewoon een manier om de begroting op te leuken terwijl de hond als makkelijke melkkoe fungeert.
Alphen is zelfs “vriendelijker” dan andere gemeenten: de laagste hondenbelasting in Zuid-Holland. Leuk voor de baas, maar goedkoop is hier relatief. Strenger controleren, boetes uitdelen, terwijl het oorspronkelijke doel allang verdwenen is. De hond betaalt trouw. De gemeente glimlacht.
Andere gemeenten durven het wél: afschaffen. Eerlijk, modern, logisch. Alphen? Nee hoor. Liever de hond gebruiken om een financieel gat te dichten en er tegelijk nog een moralistisch sausje overheen te gieten: “Eigen verantwoordelijkheid!” Het is net alsof de hond belastingadviseur is geworden, maar dan zonder salaris.
Dus ja, hondenbelasting is nog van deze tijd. Als je gemakzucht, bureaucratie en financiële slimmigheid een tijdperk wilt noemen. Voor de Alphense hond geldt in elk geval: je bent trouw tot het einde… ook in de portemonnee.
Xaverio.