Column: Zuid-Holland: een provincie zonder ruggengraat
Wat hier gebeurt is geen beleid. Het is lafheid in zijn meest pure vorm. Elf windmolenlocaties werden gepresenteerd. Nu blijven er drie over. Niet omdat het plan niet kon. Niet omdat het inhoudelijk faalde. Nee. Omdat bestuurders té zwak, té bang, té laf zijn om hun werk te doen. Ze buigen, altijd, bij de eerste de beste protesteerder, bij de eerste boze mail, bij de eerste volle zaal.
Het Groene Hart moet “beschermd” worden, roepen de tegenstanders. Prima. Maar laten we eerlijk zijn: dezelfde mensen die geen windmolens willen, willen wél goedkope stroom, een warm huis en een duurzaam Nederland. Dat bestaat niet zonder offers. En dat is precies wat deze provincie niet durft. Ze hebben geen visie. Geen lef. Geen ruggengraat.
Leiderschap? Uitleggen dat de energietransitie pijn doet? Zeggen dat je niet alles kunt behouden én alles kunt verduurzamen? Daar durven ze niet aan. In plaats daarvan krijgen we slap gedraai, politieke pantoffelhelden die wegvluchten bij weerstand. Draagvlak? Een schaamteloos excuus voor lafheid. Echt draagvlak bouw je door eerlijk te zijn en door te zetten. Niet door bij de eerste tegenwind alles op te geven.
De rekening wordt doorgeschoven naar Alphen aan den Rijn, en straks naar overal. Minder locaties betekent niet minder problemen – het betekent meer concentratie, meer weerstand, meer chaos. Maar ja, beter voor je politieke carrière, hè? Gefeliciteerd, provincie – jullie hebben het alleen maar erger gemaakt.
Dit is angst. Angst voor verkiezingen. Angst voor boze inwoners. Angst voor hun eigen schaduw. Angst om keuzes te maken. En dat is alles wat Zuid-Holland nu doet: buigen, toegeven, capituleren. Altijd.
De harde waarheid: de energiedoelen verdwijnen niet. De netproblemen verdwijnen niet. De noodzaak om moeilijke keuzes te maken verdwijnt niet. Het enige dat verdwijnt, is tijd. En tijd is iets wat we allang niet meer hebben.
Dit is geen compromis. Dit is bestuurlijk falen. In zijn puurste, meest beschamende vorm.
Zuid-Holland heeft geen windmolens geschrapt. Ze hebben hun ruggengraat ingeleverd. En iedereen gaat dat voelen.
Xaverio.