Column: Trots op Alphenaar Humphrey Bacilio: meer dan een finalist
Soms komt trots niet met tromgeroffel, maar met een stem. Met een glimlach. Met iemand die precies laat zien waar een stad voor kan staan. Humphrey Nicolas Bacilio is zo iemand. Een Alphenaar om rechtop voor te staan.
77 jaar, en dan zó het podium van The Voice of Holland oplopen. Niet als curiositeit. Niet als uitzondering. Maar als artiest. Met klasse, uitstraling en een vanzelfsprekendheid waar je stil van wordt. Zijn vertolking van A Song for You, in de geest van Ray Charles, was geen optreden dat je beoordeelt — het was een moment dat je meeneemt.
En ja, de finale haalde hij niet. Ilse DeLange koos voor Sanne van Assouw. Dat is hoe het programma werkt. Maar in Alphen weten we wel beter.
Want winnen is niet altijd een plek in de finale.
Winnen is wat Humphrey heeft gedaan.
Hij zette Alphen aan den Rijn op de kaart. Week na week. Met optredens die bleven hangen. Met een uitstraling die mensen raakte. Met een verhaal dat verder ging dan muziek alleen. Dit was geen deelnemer — dit was een visitekaartje van een stad.
En wat hij losmaakte, zie je niet vaak.
Een jongetje dat moest huilen omdat hij eruit ging.
Mensen die hem op straat herkennen.
Berichten van ver buiten Nederland.
Dat is geen toeval. Dat is betekenis.
Humphrey liet zien dat leeftijd geen grens is, maar een kracht. Dat ervaring niet iets is wat je achter je laat, maar iets wat je meebrengt — het podium op. Hij deed niet mee om te kijken hoe ver hij kon komen. Hij deed mee omdat hij iets te geven had.
En dat heeft hij gedaan.
Met overtuiging. Met trots. Met stijl.
In een tijd waarin alles snel moet, jong moet, nieuw moet, stond daar een man die gewoon zichzelf was — en daarmee alles overstemde. Geen trucjes. Geen haast. Alleen kwaliteit.
Alphen aan den Rijn mag zich gelukkig prijzen met zo’n ambassadeur. Iemand die laat zien wat er gebeurt als je durft. Als je blijft gaan. Als je niet wacht op het perfecte moment, maar het moment zelf maakt.
De finale komt eraan. Er zal iemand winnen.
Maar hier, in Alphen, weten we al hoe het zit.
Wij zijn trots.
Xaverio.
