Woonforte, word eens wakker: huurders wonen niet in een fucking proefkonijnenflat
Je betaalt huur. Je betaalt servicekosten. Je betaalt energie. En wat krijg je daarvoor terug? Een woning die in de winter een vriescel kan zijn en in de zomer verandert in een oven. Welkom in de wereld van sommige huurders van Woonforte. Marsdiep: jarenlang gezeik met de blokverwarming, hoge stookkosten, problemen met het binnenklimaat en bewoners die blijven bellen omdat het niet goed werkt. En alsof dat nog niet genoeg is, is er onafhankelijk onderzoek geweest waaruit bleek dat er daadwerkelijk dingen niet functioneerden zoals ze zouden moeten. Dus nee, bewoners verzinnen dit niet. Er was gewoon iets mis.
Maar Marsdiep is geen eiland. Westerhove: bewoners die tijdens warme periodes met temperaturen van rond de 32 graden in hun woning zitten. Kleiwerf: problemen met warm water. Elders zijn klachten over vocht, schimmel en tocht. En steeds zie je hetzelfde toneelstuk: bewoners trekken aan de bel, er wordt gekeken, er wordt overlegd, er komt een plan en vervolgens mag iedereen wachten. Wachten lijkt soms wel het belangrijkste onderdeel van de dienstverlening. De huurder moet geduld hebben met kou, hitte, storingen, onderhoud en hoge kosten. Maar één ding mag vooral niet: vergeten de huur te betalen. Want zodra het geld naar Woonforte moet, is er geen maandenlang overleg nodig. Dan is het simpel: betalen. Op tijd. Gek hè?
En daar begint wat mij betreft het echte probleem. Want wanneer klachten zich op meerdere plekken blijven voordoen, moet je op een gegeven moment stoppen met iedere klacht als een afzonderlijk incident te behandelen. Dan moet je durven kijken naar het grotere plaatje. Hoe worden problemen opgevolgd? Hoe snel wordt er ingegrepen? Wie neemt verantwoordelijkheid? Hoe worden bewoners geïnformeerd? En waarom moeten huurders soms jarenlang aan de bel trekken voordat er serieus naar een structurele oplossing wordt gekeken?
Woonforte beheert duizenden woningen. Dan kun je niet eeuwig blijven doen alsof iedere klacht een toevallig technisch probleempje is dat ergens buiten de organisatie valt. Natuurlijk gaan installaties kapot. Natuurlijk kost onderhoud geld. Natuurlijk zijn VvE-constructies ingewikkeld. Maar een huurder hoeft daar geen technisch manager voor te zijn. Die huurder wil gewoon thuiskomen in een woning waar hij normaal kan wonen. Geen sauna in juli. Geen vrieskist in januari. Geen vochtprobleem. Geen eindeloze storing. En al helemaal geen rekening waarvan niemand fatsoenlijk kan uitleggen waarom die zo hoog uitvalt.
Woonforte kan ondertussen prachtige woorden gebruiken als verduurzaming, toekomstbestendigheid, energiecoaches, pilots en verbetertrajecten. Prima. Maar de bewoner leeft niet in een beleidsplan. Die leeft in zijn woonkamer. En als die woonkamer tijdens een hittegolf 32 graden wordt, heb je geen communicatieprobleem maar een woonprobleem. Als iemand in de winter de verwarming niet goed krijgt, heb je geen overlegprobleem maar een woonprobleem. En als mensen zich jarenlang afvragen waarom hun energierekening zo hoog is, heb je geen folder nodig maar duidelijkheid.
Misschien is het daarom inmiddels tijd om een veel ongemakkelijkere vraag te stellen: moet Woonforte zelf niet eens compleet op de schop? Niet omdat iedere medewerker slecht werk zou leveren en ook niet omdat iedere klacht automatisch de schuld van Woonforte is. Maar omdat je als organisatie groot genoeg bent om verantwoordelijkheid te nemen wanneer problemen structureel terugkomen. Als huurders op verschillende plaatsen jarenlang klagen over kou, hitte, vocht, onderhoud, warm water en hoge kosten, dan mag je niet eindeloos blijven wijzen naar individuele installaties, aannemers, VvE's of procedures. Dan moet je jezelf de vraag stellen: doen wij het eigenlijk wel goed genoeg?
Want misschien zit het probleem niet alleen in de leidingen, ketels, gevels of ventilatiesystemen. Misschien zit een deel van het probleem ook in de manier waarop klachten worden opgepakt, verantwoordelijkheden worden verdeeld en oplossingen worden uitgevoerd. Misschien moet er intern eens een enorme bezem door processen, communicatie en verantwoordelijkheden. Niet nóg een onderzoek om vervolgens ergens onderin een la te verdwijnen, maar een keiharde beoordeling van wat er fout gaat en wat er structureel anders moet.
En dan de Alphense politiek. Waar blijft die? De gemeente is al eerder bij problemen rond het Marsdiep betrokken geweest. Er zijn onderzoeken geweest, er zijn vragen gesteld en er is overleg geweest. Maar hoe lang blijven we dat rondje draaien? Hoeveel klachten, hoge rekeningen, koude woningen, bloedhete appartementen en technische problemen moeten zich nog opstapelen voordat de gemeenteraad besluit dat het genoeg is?
De politiek hoeft niet persoonlijk de verwarming van iedere huurder te repareren. Maar gemeenteraadsleden kunnen wél vragen stellen, druk uitoefenen en controleren. Nodig Woonforte uit. Vraag hoeveel klachten er daadwerkelijk zijn over verwarming, oververhitting, vocht, schimmel, warm water en hoge energiekosten. Vraag hoeveel daarvan zijn opgelost. Vraag hoeveel bewoners nog wachten. Vraag waarom problemen jarenlang kunnen blijven bestaan. Vraag wat de concrete deadlines zijn. En vooral: vraag eens waarom bewoners steeds opnieuw zelf aan de bel moeten trekken.
Want laten we eerlijk zijn: een motie indienen, een wethouder laten antwoorden en vervolgens weer overgaan tot de orde van de dag is lekker makkelijk. Daar heeft de huurder geen ene fuck aan. Bewoners hebben geen behoefte aan politieke showtjes of mooie woorden voor de bühne. Ze hebben behoefte aan een oplossing.
Dus misschien wordt het tijd dat de Alphense politiek eens uit haar stoel komt. Niet voor een foto. Niet voor een persbericht. Niet voor een vriendelijke oproep aan Woonforte om "de situatie nogmaals te bekijken". Maar met harde afspraken, duidelijke deadlines en controle op de uitvoering. Als blijkt dat Woonforte structureel tekortschiet, mag dat ook gewoon hardop worden gezegd. Want toezicht houden betekent soms dat je iemand stevig bij de kladden moet grijpen.
Een woningcorporatie bestaat uiteindelijk niet voor haar systemen, vergaderingen, beleidsstukken of excuses. Een woningcorporatie bestaat voor haar huurders. Zonder huurders geen woningen om te verhuren, zonder huurinkomsten geen organisatie en zonder vertrouwen geen fatsoenlijke relatie tussen verhuurder en bewoner. Dan mag je dus ook verwachten dat die bewoner serieus wordt genomen.
Sociale huur is geen gunst. Een woning is geen cadeautje. Een huurder woont niet gratis. Die betaalt iedere maand. En daarvoor mag je verdomme verwachten dat de basis op orde is.
Dus Woonforte: stop met eindeloos uitleggen waarom iets ingewikkeld is. Stop met problemen doorschuiven totdat niemand meer weet wie verantwoordelijk is. Stop met bewoners vragen om nóg meer geduld.
Kijk eens keihard naar jezelf.
Wat gaat er structureel mis? Waar blijft het hangen? Waarom duurt het soms zo lang? Waarom moeten bewoners steeds opnieuw aan de bel trekken? En vooral: wat ga je daaraan doen?
Want bewoners zijn geen proefkonijnen. Hun woning is geen laboratorium. Hun slaapkamer is geen temperatuurtest. En hun portemonnee is geen pinautomaat voor problemen die maar blijven voortduren.
Misschien is het inderdaad tijd dat Woonforte compleet op de schop gaat. En misschien is het óók tijd dat de Alphense politiek eindelijk eens ophoudt met toekijken.
Niet om Woonforte kapot te maken.
Maar om ervoor te zorgen dat de mensen die iedere maand hun huur betalen eindelijk krijgen waarvoor ze betalen:
een fucking fatsoenlijke woning.
En als dat anno 2026 nog steeds te veel gevraagd is, dan hebben we met elkaar een veel groter probleem dan alleen een kapotte verwarming.
Xaverio.
