Eerst beschuldigen, dan pas kijken: zo bedrijft Stef Strik politiek
Er zijn volksvertegenwoordigers die problemen oplossen. Er zijn volksvertegenwoordigers die problemen signaleren. En er zijn politici die vooral problemen lijken te creëren waar nog helemaal niet is vastgesteld dat ze bestaan. De actie van Partij voor de Dieren-raadslid Stef Strik richting Archeon roept precies dat beeld op.
Laten we de feiten erbij pakken. Archeon organiseert een Midzomer Fair. Er lopen Schotse Hooglanders rond. Er is een roofvogelshow. Vervolgens trekt een raadslid de conclusie dat er mogelijk sprake is van dierenleed en vraagt hij het gemeentebestuur om Archeon te toetsen op dierenwelzijn.
Dat is nogal wat.
Niet omdat de NVWA heeft ingegrepen. Niet omdat een dierenarts misstanden heeft vastgesteld. Niet omdat een inspectie overtredingen heeft geconstateerd. Nee, omdat één raadslid vraagtekens zet bij een evenement.
Dat is een gevaarlijke manier van politiek bedrijven.
Want de schade ontstaat niet pas wanneer een beschuldiging waar blijkt te zijn. De schade ontstaat al op het moment dat de verdenking publiek wordt gemaakt. Binnen enkele uren staat overal dat Archeon mogelijk dierenleed veroorzaakt. Dat blijft hangen. Ook als later blijkt dat alles volgens de regels is verlopen.
En juist dát zou een raadslid zich moeten realiseren.
Wat misschien nog wel het meest verbaast, is dat de directeur van Archeon totaal overvallen lijkt door de kritiek. Monique Veldman wijst erop dat dierenwelzijn juist hoog op de agenda staat. Ze vertelt dat Archeon zelfs een egelopvang heeft en nodigt Stef Strik uit om langs te komen en zelf te kijken.
Eigenlijk is dat een pijnlijke constatering.
Want zou het niet precies andersom moeten zijn?
Als je als raadslid zulke stevige beschuldigingen uit, hoor je toch eerst zelf een bezoek te brengen? Dan ga je in gesprek met de organisatie. Dan stel je vragen. Dan bekijk je de vergunningen. Dan hoor je beide kanten van het verhaal.
Pas daarna trek je conclusies.
Dat is niet alleen fatsoenlijk, dat is ook precies wat inwoners van een gemeenteraad mogen verwachten.
In plaats daarvan lijkt het alsof de volgorde is omgedraaid: eerst de media opzoeken, vervolgens de organisatie onder een vergrootglas leggen en daarna misschien eens gaan kijken hoe het werkelijk zit.
Daar komt nog iets bij.
Stef Strik werkte tot begin dit jaar zelf bij Avifauna. Ook daar wil hij binnenkort een werkbezoek afleggen om het dierenwelzijn kritisch te bekijken.
Begrijp me niet verkeerd. Niemand staat boven kritiek. Ook Archeon niet. Ook Avifauna niet. Als er ergens sprake is van dierenleed, moet dat worden aangepakt. Zonder discussie.
Maar kritiek begint met feiten. Niet met vermoedens. Niet met suggesties. Niet met het publiekelijk neerzetten van organisaties als mogelijke overtreders terwijl nog helemaal niets is vastgesteld.
Dat is precies het verschil tussen zorgvuldig controleren en politiek bedrijven voor de bühne.
Wat mij vooral stoort, is dat dit soort acties het vertrouwen in organisaties ondermijnt. Archeon draait grotendeels op medewerkers en vrijwilligers die iedere dag hun best doen om bezoekers een mooie dag te bezorgen. Ze investeren in natuur, educatie en erfgoed. Dan verdient zo'n organisatie het niet om op basis van vermoedens publiekelijk in een kwaad daglicht te worden gezet.
En laten we eerlijk zijn: als Archeon werkelijk structureel dieren zou mishandelen, hadden de NVWA, dierenartsen of andere toezichthouders allang aan de bel getrokken. Daar zijn immers instanties voor.
Raadsleden hebben een belangrijke taak: het college controleren en misstanden aan de kaak stellen. Maar met die taak komt ook verantwoordelijkheid. Wie zware insinuaties doet zonder eerst zelf onderzoek te verrichten, loopt het risico meer kapot te maken dan hij oplost.
Misschien is het tijd dat de Partij voor de Dieren zich weer richt op waar ze ooit voor is opgericht: opkomen voor dieren op basis van feiten, kennis en zorgvuldigheid. Niet op basis van vermoedens die vooral leiden tot negatieve publiciteit.
Want politiek draait niet om het scoren van krantenkoppen of het wekken van de indruk dat overal iets mis is. Politiek draait om verantwoordelijkheid nemen.
En verantwoordelijkheid begint met een heel eenvoudig principe: eerst onderzoeken, dan oordelen. Niet andersom.
Xaverio.
