Ter herinnering aan Ramón van den Berg. Een huismeester die veel meer was dan alleen een huismeester

Soms kom je tijdens het surfen op internet iets tegen dat je volledig stil maakt. Een foto, een naam of een herinnering die je onverwacht terugbrengt naar een bijzondere periode uit je leven. Dat overkwam mij deze week, toen ik tijdens het zoeken naar informatie over een overleden oud-buurvrouw ineens een foto zag van voormalig huismeester Ramón van den Berg.

Pas op dat moment ontdekte ik dat Ramón al op 25 februari 2025, één dag voor zijn 53e verjaardag, was overleden. Een bericht dat ruim anderhalf jaar later alsnog hard binnenkwam.

Een vertrouwd gezicht in de Edelstenenbuurt

Ramón van den Berg begon in 2008 als huismeester in de Edelstenenbuurt in Alphen aan den Rijn. Vanuit zijn kantoor onder de flats aan de Diamantstraat groeide hij uit tot veel meer dan alleen een huismeester. Voor veel bewoners was hij het eerste aanspreekpunt, een luisterend oor en iemand die altijd klaarstond om te helpen.

Vanaf het moment dat hij in de wijk begon, ontstond er een hechte band met veel bewoners. Ook met mij. Regelmatig dronken we samen een kop koffie, spraken we over het dagelijks leven en maakte ik gekscherend de vergelijking dat hij wel iets weg had van zanger Wolter Kroes.

Hart voor de wijk

Wie Ramón kende, wist hoe serieus hij zijn werk nam. Nog voordat de meeste bewoners hun dag begonnen, liep hij iedere ochtend alle galerijen en trappenhuizen van de flats af om te controleren of alles schoon en netjes was. Daarna trok hij met een prikstok de wijk in om zwerfafval op te ruimen.

Dankzij zijn inzet lag de Edelstenenbuurt er jarenlang verzorgd bij.

Zijn enthousiasme werkte bovendien aanstekelijk. Regelmatig hielpen buurtbewoners mee met het opruimen van afval. Onder anderen Petra Veltman, de bekende 'Diamantstraat Jaapie' en ook ikzelf trokken geregeld met Ramón de wijk in om de buurt schoon te houden.

Meer dan een huismeester

Ramón beperkte zich niet tot onderhoudswerkzaamheden. Hij kende de bewoners persoonlijk en maakte tijd voor iedereen. Of het nu ging om een reparatie, een conflict met buren of persoonlijke problemen, hij stond altijd klaar om te luisteren en waar mogelijk te helpen.

Juist die betrokkenheid maakte hem voor velen een vertrouwd gezicht in de wijk.

Mooie én moeilijke momenten

In de jaren dat we elkaar kenden, maakten we veel mooie momenten mee, maar ook verdrietige gebeurtenissen.

Een van de meest ingrijpende herinneringen is de zelfdoding van een bekende buurtbewoner, 'Diamantstraat Jaapie'. Kort voordat hij uit het leven stapte, kwam hij nog bij Ramón binnen om een stuk touw te vragen, terwijl wij samen koffie zaten te drinken. Pas later werd duidelijk waarvoor hij het nodig had.

Het nieuws kwam als een enorme schok. Niemand had zien aankomen wat er zou gebeuren.

Een onverwacht weerzien

Na enkele jaren vertrok Ramón als huismeester naar een andere wijk. Hoewel we elkaar af en toe nog tegenkwamen en altijd even een praatje maakten, verwaterde het contact langzaam.

Tot september 2024.

Na mijn verhuizing naar Kerk en Zanen liep ik onverwacht Ramón weer tegen het lijf. Tot mijn verrassing bleek hij inmiddels buurtbeheerder in mijn nieuwe woonwijk te zijn.

We begroetten elkaar alsof er geen tijd was verstreken. Hij vertelde dat hij op dat moment iemand aan het inwerken was en beloofde snel langs te komen voor een kop koffie in mijn nieuwe woning.

Die afspraak is er nooit meer van gekomen.

Stil afscheid

Niet veel later verscheen er een andere buurtbeheerder in de wijk. Achteraf bleek dat Ramón vanwege een knieoperatie tijdelijk vervangen zou worden.

Pas deze week ontdekte ik dat hij kort daarna, op 25 februari 2025, is overleden.

Of zijn overlijden verband hield met de operatie is niet bekend.

Wat wel vaststaat, is dat zijn overlijden voor veel oud-bewoners waarschijnlijk net zo onverwacht zal zijn geweest als voor mij.

Een blijvende indruk

Het doet pijn om te beseffen dat iemand die zoveel betekend heeft voor bewoners van zowel de Edelstenenbuurt als Kerk en Zanen zo stil is verdwenen uit het straatbeeld.

Juist omdat Ramón jarenlang het gezicht van de wijk was, had een mededeling aan bewoners voor velen wellicht de mogelijkheid geboden om op hun eigen manier afscheid te nemen.

Voor iedereen die hem heeft gekend, zal hij vooral herinnerd worden als een betrokken, behulpzame en oprechte man die zijn werk met hart en ziel deed.

Rust zacht, Ramón van den Berg. Bedankt voor alles wat je voor de wijk en haar bewoners hebt betekend. Je wordt door velen gemist, maar zeker niet vergeten.

Xaverio.