Column | Van kapotte kabouters naar een sprookje van saamhorigheid
Je kunt een kabouterbos vernielen. Je kunt huisjes kapotslaan, kabouters omgooien en alles wat met liefde en aandacht is gemaakt aan stukken slaan. Maar één ding blijkt een stuk moeilijker: de saamhorigheid van Alphen aan den Rijn vernielen.
De afgelopen tijd stroomden de reacties binnen nadat het Kabouterbos in het Heempark zwaar was toegetakeld. Mensen waren boos, verdrietig en vooral verbaasd. Want wie doet zoiets? Waarom moet iets dat bedoeld is om kinderen blij te maken het slachtoffer worden van vandalisme? Maar tussen alle verontwaardiging gebeurde er iets veel belangrijkers: Alphen stond op.
Mensen begonnen te vragen wat ze konden doen. Er werden kabouters aangeboden, huisjes, egeltjes en allerlei andere spullen die een plekje in het bos kunnen krijgen. Mensen stuurden berichten, boden hulp aan en wilden bijdragen aan het herstel. En dat is misschien wel het mooiste verhaal dat uit deze ellende is voortgekomen.
De vernielers kregen de aandacht, maar de vrijwilligers kregen het laatste woord.
Er wordt inmiddels hard gewerkt. Nieuwe huisjes worden gemaakt, beschadigde plekken worden opgeknapt en kabouters worden verzameld. Inwoners stellen spullen beschikbaar en zelfs mensen die zelf geen kabouter in huis hebben, blijken bereid om mee te denken.
Maar de hulp komt niet alleen uit Alphen aan den Rijn. Ook van buiten Alphen leven mensen mee met Gerda en het Kabouterbos. Er worden kabouters aangeboden, spullen beschikbaar gesteld en mensen denken mee over hoe het bos weer opgebouwd kan worden. Dat maakt het misschien nog wel bijzonderder: het verhaal van het Kabouterbos blijkt mensen ver buiten onze gemeentegrenzen te raken.
Ook bedrijven dragen hun steentje bij. Zo heeft Gamma verf beschikbaar gesteld voor het herstel en de nieuwe huisjes. Een prachtig gebaar, want bij de wederopbouw komt natuurlijk heel wat kijken. Nieuwe huisjes moeten worden gemaakt, opgeknapt en geschilderd. Dankzij dit soort steun kan er daadwerkelijk worden doorgepakt.
En dan zijn er nog de donaties. Er is inmiddels een grote donatie binnengekomen en ook de gemeente heeft aangegeven te willen helpen. Daardoor is een crowdfundingactie helemaal niet nodig. Sterker nog: financiële steun is op dit moment voldoende aanwezig. Dat is toch bijzonder. Gerda hoefde uiteindelijk niet met de pet rond. Alphen kwam zelf met de pet.
En misschien is dat precies wat het Kabouterbos zo bijzonder maakt. Het zijn niet alleen de kabouters en de kleine huisjes die daar staan. Het bos is inmiddels ook een beetje van iedereen geworden. Van de kinderen die er graag komen, van ouders en grootouders die er met hun kinderen naartoe gaan, van vrijwilligers die hun vrije tijd erin steken en van inwoners die een kabouter op zolder hebben staan en denken: die kan misschien wel naar het Kabouterbos.
En van de mensen die simpelweg zeggen: “Laat maar weten wat we kunnen doen.”
Gerda heeft inmiddels laten weten dat kabouters nog altijd welkom zijn. Ook andere bosdieren, zoals egeltjes, kunnen goed gebruikt worden. Het is prachtig om te zien dat mensen niet alleen praten, maar daadwerkelijk in beweging komen.
En dan komt er straks nog iets moois. Er wordt gewerkt aan een spectaculaire heropening, met onder anderen een wethouder en de kinderburgemeester. Ook moet er een groot kabouterfeest komen. De exacte datum is nog niet bekend, maar één ding staat eigenlijk al vast: het Kabouterbos komt terug.
En misschien wordt het wel mooier dan ooit.
Wat begon met vernieling, eindigt daardoor misschien wel in iets waar Alphen veel trotser op mag zijn: een plek die door de gemeenschap gezamenlijk opnieuw wordt opgebouwd. Een plek waarvoor niet alleen inwoners van Alphen, maar ook mensen van buiten de gemeente en bedrijven hun handen uit de mouwen steken.
Daarom verdienen de vrijwilligers, donateurs, bedrijven, mensen die kabouters brengen en iedereen die Gerda een berichtje heeft gestuurd een heel groot compliment. Want het is makkelijk om boos te worden. Het is veel mooier om iets te doen.
De mensen die het bos vernielden, hebben misschien gedacht dat ze iets kapotmaakten. Ze hebben alleen niet gerekend op de kracht van een gemeenschap.
Ze sloegen kabouters kapot. Alphen en omgeving bouwen ze weer op.
En eerlijk gezegd? Dat is misschien wel het mooiste sprookje dat zich in dit Kabouterbos had kunnen afspelen.
Xaverio.
