Jaren vertraging voor een fietsbrug, maar drie dagen om hem neer te zetten: Alphen houdt zijn hart vast!
Foto: Google Maps
Column | Xaverio van der Aar
Alphen aan den Rijn – Stop de persen! Zet de champagne koud, laat de fanfare warmlopen en houd de agenda vrij. Er staat iets gigantisch te gebeuren in Alphen aan den Rijn: de fietsbrug over de N207 wordt eindelijk geplaatst!
Jawel, u leest het goed. Na een voorgeschiedenis met uitstel, grondproblemen, verzakkingen, technische uitdagingen en ongetwijfeld heel wat bestuurlijke hoofdbrekens lijkt het er dan toch van te komen. De N207/Oostkanaalweg gaat van vrijdag 6 november 20.00 uur tot maandag 9 november 05.00 uur volledig dicht. Drie dagen lang mag het verkeer omrijden, want er moet een fietsbrug worden ingehesen.
Een fietsbrug. Om overheen te fietsen.
Je zou bijna denken dat we een tweede Kanaaltunnel aanleggen. Of dat er een nieuwe verbinding tussen Nederland en Engeland wordt gerealiseerd. Maar nee, het is gewoon een fietsbrug in Alphen. Een project dat inmiddels zoveel aandacht heeft gekregen dat je bijna zou vergeten waarvoor hij ook alweer bedoeld was.
Zelfs de bodem lag dwars
Het begon allemaal zo eenvoudig: er moest een fietsbrug komen. Maar zoals dat bij grote infrastructurele projecten blijkbaar gaat, bleek de werkelijkheid weerbarstiger dan de eerste tekeningen deden vermoeden.
De bodem werkte niet mee. Grondproblemen, verzakkingen en technische uitdagingen gooiden roet in het eten. De planning moest worden aangepast en de oplevering schoof opnieuw op.
Je zou haast denken dat er eerst een archeologische opgraving, een geologisch onderzoek en een persoonlijk gesprek met Moeder Aarde nodig waren voordat er überhaupt een schop de grond in kon.
En eerlijk is eerlijk: bouwen op een lastige ondergrond is geen sinecure. Maar inmiddels heeft deze fietsbrug wel een voorgeschiedenis waar menig bouwproject jaloers op kan zijn.
Hoeveel planningen zijn er inmiddels aangepast? Hoe vaak is er opnieuw naar de tekentafel gegaan? En hoeveel keer hebben fietsers gedacht: zou hij er dit jaar dan eindelijk komen?
Misschien moeten we de brug straks maar een naam geven: De Geduldbrug. Of De Eeuwige Belofte. Dat zou de geschiedenis van het project in ieder geval recht aandoen.
Jaren nodig gehad, drie dagen voor de montage?
En dan het mooiste van alles: voor het inhijsen wordt nu drie dagen uitgetrokken. Drie dagen! Na alle jaren van vertraging, grondproblemen en technische hoofdbrekens moet het nu ineens in één weekend gebeuren.
Zijn alle bouten alvast voorgemonteerd? Liggen de moeren netjes op volgorde klaar? Is er iemand die heeft gecontroleerd of de schroefdraad wel past? Of komen ze er zaterdagmiddag achter dat er toch nog ergens een onderdeel ontbreekt?
Misschien is het hele gevaarte inmiddels zo vaak doorgerekend dat zelfs de bouten precies weten waar ze moeten zitten.
Laten we vooral hopen dat de bodem zich dit weekend een beetje koest houdt. Want na alle eerdere problemen zou het wel heel zuur zijn als de brug straks keurig boven het water hangt, maar de laatste bout nog ontbreekt.
Jaren nodig gehad om zover te komen, maar het inhijsen moet in één weekend lukken. Kijk, dát noemen we daadkracht!
Natuurlijk is het inhijsen niet hetzelfde als het volledig monteren en afwerken van de brug. Maar na deze voorgeschiedenis mag je toch hopen dat de voorbereiding inmiddels tot achter de komma is geregeld.
Drie dagen verkeersellende voor een stukje vooruitgang
De N207 gaat drie dagen dicht. Weggebruikers mogen omrijden en moeten rekening houden met extra reistijd. Dat is natuurlijk vervelend, maar ach, we moeten er wat voor over hebben. Zeker als een project eindelijk de tekentafel verlaat.
Wel hopen we dat de hijskraan voldoende brandstof heeft, de bouten op de juiste plek zitten en niemand op het laatste moment ontdekt dat de ondergrond toch nog een eigen mening heeft.
Je weet het immers maar nooit. In de wereld van infrastructurele projecten is een verrassing nooit ver weg.
En nu graag doorpakken!
Natuurlijk is een veilige fietsverbinding belangrijk. Niemand die dat bestrijdt. Maar misschien is dit meteen een mooi moment voor de gemeente en de provincie om eens na te denken over de snelheid waarmee andere projecten worden aangepakt.
Want als we voor iedere brug, rotonde, fietspad of verkeersoplossing eerst jarenlang moeten praten, onderzoeken, heroverwegen, de bodem moeten bestuderen en opnieuw plannen, dan zijn we in Alphen straks meer tijd kwijt aan het aankondigen van verbeteringen dan aan het daadwerkelijk uitvoeren ervan.
Dus beste bestuurders: geniet van dit historische moment. Laat de champagne knallen, maak de foto's en geef elkaar vooral een stevige hand. Maar beschouw het alsjeblieft niet als een olympische prestatie.
Het is een fietsbrug. Geen raket naar Mars.
En aan de fietsers hebben we nog één vraag: durven jullie straks met een gerust hart over deze brug? Of wachten we voor de zekerheid eerst op een onafhankelijk onderzoek, een evaluatie na zes maanden en een raadsvoorstel over de maximale belasting?
Maandag 9 november om 05.00 uur moet de weg weer open zijn. We houden de klok én de bodem in de gaten.
Want na alle vertragingen, grondproblemen en bestuurlijke hoofdbrekens zou het toch wel heel bijzonder zijn als we straks ook nog moeten wachten op de eerste fietser.
Alphen, geniet ervan. De brug komt eraan. Eindelijk! En mocht alles volgens planning verlopen, dan mag er best een feestje worden gevierd.
Maar één ding is zeker: deze fietsbrug heeft inmiddels meer geschiedenis geschreven dan menig Alphens monument.
Nu nog hopen dat hij blijft staan!
Xaverio van der Aar,
