Het heeft miljoenen en jaren gekost, maar eindelijk ligt de fietsbrug er!

Column | Xaverio van der Aar

Er zijn dingen waarvan je denkt dat je ze nooit meer zult meemaken. Een Elfstedentocht bijvoorbeeld. Een witte kerst. Of een project in Alphen aan den Rijn dat gewoon volgens planning wordt afgerond.

Maar kijk eens aan! Soms gebeuren er wonderen. De fietsbrug over het Aarkanaal ligt erin!

Ik moest toch even twee keer kijken. Zou het echt waar zijn? Was het geen fotomontage? Had iemand misschien een oude impressie uit de gemeentelijke archieven gehaald? Nee hoor. Het gevaarte ligt er daadwerkelijk. Na jaren van wachten, uitstellen, onderzoeken, rekenen en opnieuw rekenen is er eindelijk iets tastbaars te bewonderen.

Alphen heeft een brug!

En dat mag best even gevierd worden.

Want deze brug is inmiddels veel meer dan een verbinding tussen twee oevers. Het is een symbool geworden van alles wat er bij een groot gemeentelijk project mis kan gaan. De eerste plannen, de bouw die in 2022 begon, de vertragingen, de technische problemen en de steeds hoger oplopende kosten. Het leek soms wel alsof de brug zelf niet wist of hij nu gebouwd, onderzocht of vooral besproken moest worden.

De rekening liep ondertussen ook vrolijk mee. Waar ooit 4,2 miljoen euro op papier stond, groeide het beschikbare budget naar 7,5 miljoen euro.

Voor dat bedrag verwacht je bijna dat er bij iedere fietser automatisch een gouden belletje rinkelt wanneer hij de overkant bereikt.

Maar goed, het resultaat begint zichtbaar te worden. En eerlijk is eerlijk: het ziet er toch een stuk beter uit dan een stapel brugdelen in een weiland.

Ik vraag me weleens af wat die brugdelen daar al die tijd hebben gedacht. Eerst werden ze met veel enthousiasme gemaakt, vervolgens mochten ze maandenlang naar de Alphense lucht kijken. Ze hebben waarschijnlijk meer regen, wind en zon gezien dan menig vakantieganger.

En nu zijn ze eindelijk thuis.

Misschien moeten we de brug straks niet officieel openen met een lintje, maar met een bevrijdingsfeest. Een muziekkorps, ballonnen, een erehaag van scholieren en een burgemeester die persoonlijk de eerste meters fietst. Al zou ik voor de zekerheid wel even controleren of de brug dan daadwerkelijk toegankelijk is.

Want dat is natuurlijk de volgende vraag: wanneer mogen we eroverheen?

Een brug die op zijn plek ligt, is nog geen brug waar je overheen mag. Er moeten nog werkzaamheden worden afgerond voordat fietsers en voetgangers gebruik kunnen maken van de verbinding.

Maar laten we niet meteen weer beren op de weg zetten. Of in dit geval: op de brug.

Vandaag is er reden voor optimisme. Vooral voor de inwoners van Aarlanderveen en Nieuwkoop, voor wie deze verbinding straks een belangrijke verbetering moet worden. Minder omrijden, een betere fietsroute en hopelijk een stuk meer gemak voor iedereen die dagelijks op de fiets zit.

Toch heeft deze brug ons ook iets geleerd. In Alphen moet je soms een bijzonder lange adem hebben. En als je denkt dat het einde in zicht is, kan er zomaar nog een onderzoek, een vergadering of een aanvullende berekening volgen.

Daarom stel ik voor om bij de officiële opening ook een tweede plaquette te onthullen. Naast de naam van de brug een kleine herinnering aan de geschiedenis:

'Voor iedereen die bleef geloven dat hij ooit zou komen.'

En misschien nog een waarschuwing voor toekomstige gemeentelijke projecten:

'Geduld is een schone zaak. Vraag het maar aan de fietsers.'

Maar alle gekheid op een stokje: laten we hopen dat dit nu echt het begin van het einde is. Dat de laatste werkzaamheden voorspoedig verlopen en dat de brug binnenkort doet waarvoor hij bedoeld is.

Geen nieuwe verrassingen, geen nieuwe vertragingen en vooral geen nieuwe miljoenen die ergens uit de lucht komen vallen.

Gewoon een brug. Om overheen te fietsen.

Want na al die jaren is dat misschien wel het grootste wonder van allemaal.

Alphen heeft er een fietsbrug bij. Hij ligt erin! Nu nog open en dan kunnen we eindelijk zeggen: eind goed, al goed.

En mocht er bij de opening een lintje worden doorgeknipt, dan hoop ik maar één ding: dat het lint niet ook nog op constructieve veiligheid onderzocht hoeft te worden!

Geen reacties

Geef een reactie