De Hazelaar sluit, maar moet dit stukje Alphense geschiedenis verloren gaan?
Foto: Google Maps
Column | Xaverio van der Aar
Soms verdwijnt er een winkel en denk je: jammer, weer een winkelpand dat zijn deuren sluit. Maar soms verdwijnt er iets wat je eigenlijk helemaal niet kwijt zou willen raken. Drogisterij De Hazelaar aan de Julianastraat is zo'n winkel. Op 24 december 2026 gaat de deur definitief op slot. Eigenaresse Wilma gaat met pensioen en dat is haar van harte gegund. Na jarenlang hard werken mag je genieten van een nieuwe fase in je leven. Maar terwijl Wilma terecht aan haar pensioen begint, blijft er voor Alphen aan den Rijn een andere vraag over: moeten we zo'n bijzonder stukje geschiedenis zomaar laten verdwijnen?
Want De Hazelaar is niet zomaar een drogisterij. De geschiedenis van deze bijzondere zaak gaat terug tot 1975, toen Simon en Ineke Burgerhout een drogisterij aan de Van Nesstraat overnamen. Later verhuisde de winkel naar de Julianastraat, waar de vestiging in 1994 haar deuren opende. In 2011 namen Wilma en Rens Belt de zaak over en zetten zij de traditie voort.
Meer dan vijftig jaar geschiedenis. Dat schrijf je niet zomaar bij elkaar. Daar zitten generaties klanten, persoonlijke verhalen, vertrouwde gezichten en heel wat herinneringen achter.
En dan hebben we het nog niet eens over het pand zelf. Want wie ooit binnen is geweest, weet dat je daar niet zomaar een moderne drogisterij binnenstapt. Het gebouw heeft een apothekersgeschiedenis die teruggaat tot 1910. Oude toonbanken, historische elementen en een inrichting die je tegenwoordig nog maar zelden tegenkomt. In 2017 werd zelfs een traditionele gaper onthuld door de toenmalige burgemeester Liesbeth Spies.
Dat is toch bijzonder? Terwijl veel winkelinterieurs steeds meer op elkaar gaan lijken, heeft Alphen hier nog een stukje authentieke winkelgeschiedenis.
En precies daarom vind ik het zo jammer dat deze winkel straks verdwijnt.
Foto :Drogisterij De Hazelaar
Begrijp me niet verkeerd: niemand kan van Wilma verlangen dat zij na haar pensioen de winkel blijft voortzetten. Dat zou ook niet eerlijk zijn. Maar misschien is dit juist het moment om eens verder te kijken dan alleen de sluitingsdatum.
Waarom zou er niet worden onderzocht of De Hazelaar een tweede leven kan krijgen? Misschien loopt er ergens een ondernemer rond die het bijzondere karakter van de winkel wil behouden. Iemand die het assortiment, de uitstraling en het verhaal van De Hazelaar wil voortzetten. Het hoeft niet noodzakelijk precies dezelfde drogisterij te blijven, maar het zou prachtig zijn als de historische sfeer en het bijzondere karakter van het pand behouden blijven.
En mocht een commerciële voortzetting niet haalbaar zijn, dan heb ik nog een ander idee: waarom zou je er geen klein museum of historisch winkeltje van maken?
Een plek waar de geschiedenis van de drogisterij en apotheek zichtbaar blijft. Waar de oude toonbanken, de gaper en het bijzondere interieur niet achter een nieuwe verbouwing verdwijnen. Een plek waar inwoners en bezoekers kunnen zien hoe het winkelen er vroeger uitzag. Misschien zelfs gecombineerd met een culturele of toeristische functie.
Natuurlijk, dat gaat niet vanzelf. Er zijn praktische zaken, kosten, eigendomsverhoudingen en vergunningen waarmee rekening moet worden gehouden. Maar onmogelijk betekent niet dat je het niet eerst kunt onderzoeken.
Misschien zijn er wel mensen, ondernemers, historische verenigingen of andere betrokkenen die mogelijkheden zien. En misschien kan ook de gemeente meedenken over manieren waarop dit bijzondere stukje Alphense geschiedenis behouden kan blijven.
Want laten we eerlijk zijn: we praten graag over een aantrekkelijk centrum, sfeer, cultuur en het behoud van karakter. Dan is het toch mooi als we ook oog hebben voor plekken die dat karakter daadwerkelijk vertegenwoordigen?
Ik gun Wilma haar pensioen. Absoluut. En ik wil haar bedanken voor alles wat zij en haar voorgangers in al die jaren voor Alphen hebben betekend. Maar ik hoop vooral dat 24 december niet het definitieve einde wordt van De Hazelaar als bijzonder onderdeel van onze stad.
Misschien leest deze column wel iemand die denkt: dit is iets waar ik mogelijkheden in zie. Een ondernemer die een bijzondere winkel wil voortzetten, iemand met hart voor historie of een organisatie die kansen ziet om het pand en het interieur te behouden.
Dus bij deze een oproep: wie ziet mogelijkheden om De Hazelaar een tweede leven te geven? Wie wil meedenken over een voortzetting, een historische bestemming of misschien zelfs een klein museum?
Het zou toch zonde zijn als straks alleen nog een foto op internet herinnert aan wat hier jarenlang heeft gestaan.
De Hazelaar sluit omdat Wilma met pensioen gaat. Dat is begrijpelijk en verdient respect. Maar het verhaal van De Hazelaar hoeft daarmee toch niet te eindigen?
Sommige winkels zijn meer dan een plek waar je iets koopt. Ze vertellen een verhaal over een stad, over mensen en over generaties. En juist zulke plekken verdienen het om behouden te blijven.
Misschien is dit wel het moment om samen te kijken of we dat voor De Hazelaar kunnen realiseren.
Xaverio van der Aar,
