Eerst een dode, dan komt het college zeker in beweging? Alphen speelt Russische roulette met de verkeersveiligheid op de Steekterweg

Column | Xaverio van der Aar
134 kilometer per uur. Op een weg waar 60 kilometer per uur is toegestaan. Laat dat getal eens rustig binnenkomen. Geen snelweg, geen circuit, maar de Steekterweg in Alphen aan den Rijn. En wat doet de gemeente? Die houdt vast aan haar verkeersbesluit. Alsof er niets aan de hand is. Alsof verkeersveiligheid vooral een kwestie is van een mooi rapport en een gemiddelde snelheid.
Soms vraag je je werkelijk af wat er bij het gemeentebestuur moet gebeuren voordat er eindelijk iemand wakker schrikt. Moet er eerst een kind worden aangereden? Moet een fietser onder een auto terechtkomen? Moet een gezin worden geconfronteerd met een telefoontje dat niemand ooit wil krijgen?
Blijkbaar is 134 kilometer per uur nog niet voldoende om de alarmbellen te laten rinkelen.
Het Buurtcomité Steekterweg heeft 871 snelheidsmetingen uitgevoerd met apparatuur van Veilig Verkeer Nederland. Bij 631 metingen werd de maximumsnelheid van 60 kilometer per uur overschreden. Dat is ruim zeven op de tien voertuigen. En de hoogste gemeten snelheid? Maar liefst 134 kilometer per uur.
Dat zijn geen cijfers waar je als gemeente je schouders over kunt ophalen. Dat zijn cijfers die om onmiddellijke aandacht vragen. Niet volgende maand, niet na een volgend overleg en al helemaal niet nadat er eerst een ernstig ongeluk heeft plaatsgevonden.
Een gemiddelde snelheid beschermt geen mensenlevens
Het lijkt erop dat de gemeente zich in haar verweer liever verschuilt achter gemiddelde snelheden dan dat zij de harde werkelijkheid onder ogen ziet. Maar sinds wanneer is een gemiddelde snelheid een vrijbrief om gevaarlijke verkeerssituaties te negeren?
Als iemand met 134 kilometer per uur over een weg rijdt waar 60 is toegestaan, maakt het voor de gevolgen van een aanrijding helemaal niets uit wat de gemiddelde snelheid van alle andere automobilisten was.
Een gemiddelde is handig voor statistieken. Het is alleen een bijzonder slechte troost voor iemand die straks op het asfalt ligt.
De bewoners vragen niet om een gouden wegdek of een verkeerskundig prestigeproject. Ze vragen om een veilige straat, waar kinderen, fietsers, voetgangers en omwonenden niet iedere dag hoeven te hopen dat een automobilist zich toevallig aan de regels houdt.
En dan ook nog een hoorzitting die een aanfluiting wordt
Alsof de verkeerssituatie nog niet ernstig genoeg is, verliep ook de behandeling van het bezwaar op 17 november bepaald niet vlekkeloos.
De vertegenwoordigers van het buurtcomité kwamen naar de hoorzitting om hun bezwaren en meetgegevens toe te lichten. Daar kregen ze te horen dat de gemeentelijke vertegenwoordiger een dubbele afspraak had en de hoorzitting was vergeten.
Je zou denken dat een gemeente die haar inwoners serieus neemt, zich op zo'n moment diep schaamt en ervoor zorgt dat de behandeling alsnog zorgvuldig verloopt.
Maar nee. De bewoners kregen de keuze: vertrekken of hun verhaal vertellen zonder aanwezigheid van de gemeentelijke vertegenwoordiger. Ze bleven. Vervolgens werd hun toelichting volgens het comité abrupt onderbroken door de commissie.
Wat een vertoning.
Mensen nemen de moeite om met meetgegevens, argumenten en concrete zorgen naar het gemeentehuis te komen. Niet voor hun plezier, maar omdat ze zich onveilig voelen op hun eigen weg. En dan moeten ze ook nog vechten om überhaupt gehoord te worden.
Is dit de manier waarop Alphen met bezorgde inwoners omgaat? Is dit participatie? Of is inspraak tegenwoordig vooral een verplicht agendapunt dat zo snel mogelijk moet worden afgewerkt?
De gemeente wacht blijkbaar liever op papier dan op actie
Het wrange is dat verkeersveiligheid niet pas belangrijk wordt nadat er slachtoffers zijn gevallen. Dat is nu juist de bedoeling van preventie: ingrijpen voordat het misgaat.
De gemeente heeft een verantwoordelijkheid om risico's serieus te onderzoeken en passende maatregelen te overwegen. Daarvoor hoeft niemand eerst in een ambulance te worden afgevoerd.
Natuurlijk moet zorgvuldig worden gekeken naar de meetgegevens, de omstandigheden en de mogelijke oplossingen. Maar zorgvuldig betekent niet eindeloos uitstellen. En een verkeersbesluit handhaven omdat het bestuurlijk nu eenmaal zo is besloten, is geen antwoord op nieuwe of aanvullende informatie.
Als 631 van de 871 metingen boven de toegestane snelheid liggen, dan verdient dat een grondige reactie. Als bewoners herhaaldelijk aan de bel trekken, dan verdienen zij een serieus gesprek. En als een hoorzitting niet behoorlijk verloopt, dan moet die worden overgedaan.
Zo moeilijk is dat toch niet?
Hoeveel waarschuwingen heeft Alphen nog nodig?
Het Buurtcomité vraagt om een nieuwe hoorzitting, een inhoudelijke beoordeling van de meetgegevens en concrete maatregelen. Dat zijn geen buitensporige eisen. Dat is het absolute minimum dat je van een gemeentebestuur mag verwachten.
De gemeenteraad moet zich bovendien afvragen of het college hier wel voldoende verantwoordelijkheid neemt. Want uiteindelijk zijn het niet de wethouders, beleidsmedewerkers of verkeerskundige rapporten die dagelijks met de verkeerssituatie moeten leven. Het zijn de bewoners.
En laat één ding duidelijk zijn: als er straks een ernstig ongeluk gebeurt, kan niemand zeggen dat er geen waarschuwingen zijn geweest. De bewoners hebben aan de bel getrokken. Er zijn metingen verricht. Er zijn cijfers overhandigd. Er is bezwaar gemaakt.
Alles ligt op tafel.
Moet er werkelijk eerst een slachtoffer vallen voordat de Steekterweg eindelijk serieus wordt genomen?
Alphen heeft geen behoefte aan nog een bestuurlijke brief waarin wordt uitgelegd waarom het bestaande besluit toch gehandhaafd kan blijven. Alphen heeft behoefte aan een gemeente die vooruitkijkt, verantwoordelijkheid neemt en handelt.
Want verkeersveiligheid is geen gunst aan bewoners. Het is een verantwoordelijkheid van de overheid.
En 134 kilometer per uur op een weg waar 60 is toegestaan, zou voor iedere bestuurder in het gemeentehuis reden genoeg moeten zijn om onmiddellijk in actie te komen.
Wacht niet op het volgende slachtoffer. Want achteraf zeggen dat niemand het had kunnen voorzien, is hier geen optie meer.
Xaverio van der Aar.


