Column - Ridderveld wordt een experiment, geen wijk
Wat de gemeente Alphen presenteert als een toekomstvisie voor Ridderveld, leest vooral als een experiment met een bestaande wijk. Vierduizend woningen erbij, mobiliteit op de schop, parkeren weg, groen herverdeeld. Groot, ingrijpend en onzeker. En dat alles zonder harde garanties voor de mensen die er nu wonen.
De gemeente spreekt over “kansen voor binnenstedelijke intensivering”. Dat is bestuurlijk taalgebruik voor: deze wijk is ruim opgezet, dus hier kan nog veel tussen. Dat Ridderveld al ruim 33.000 bewoners telt, lijkt bijzaak. Wie hier woont, weet dat de druk op voorzieningen, wegen en groen nu al voelbaar is. Toch wordt die druk bewust opgevoerd.
De belofte van “meer groen” houdt geen stand. Meer woningen betekent minder ruimte. Dat is geen mening, dat is een feit. Groen wordt niet toegevoegd, maar opgeknipt, verplaatst en opnieuw gelabeld. Een parkje naast een parkeerhub is geen compensatie voor open ruimte die verdwijnt. Het is schadebeperking, geen kwaliteitsverbetering.
Ook het mobiliteitsverhaal is weinig realistisch. Parkeerhubs, gestapeld parkeren en autoluwe straten worden gepresenteerd als oplossingen, maar ze schuiven het probleem vooral door. De auto verdwijnt niet uit Ridderveld; hij wordt lastiger, verder weg en duurder. Dat raakt niet iedereen gelijk. Juist bewoners die minder flexibel zijn, betalen de prijs.
De sociale paragraaf klinkt warm, maar overtuigt niet. Buurthuizen, wijkpunten en ontmoeting worden opnieuw ontdekt, nadat ze eerder zijn wegbezuinigd. Dat is geen nieuw inzicht, dat is herstel van schade. Dat dit nu wordt verkocht als visie, maakt het niet sterker.
Dan de doorstroming. Ouderen moeten verhuizen, gezinnen doorschuiven, jongeren instromen. Het wordt gepresenteerd als logisch en wenselijk, maar de menselijke kant ontbreekt. Verhuizen is geen beleidsinstrument. Zeker niet als betaalbaarheid, timing en alternatieven onduidelijk blijven.
Het meest zorgwekkend is wat ontbreekt. Geen kostenplaatje. Geen planning. Geen duidelijke grenzen. Bewoners krijgen een toekomstbeeld voorgeschoteld, maar geen houvast. Wat vaststaat, is alleen dat de wijk jarenlang in beweging blijft.
Ridderveld verdient verbetering, geen overbelasting. Wie zo grootschalig ingrijpt in een bestaande wijk, moet meer doen dan ambities opsommen. Zolang de gemeente vooral rekent in woningen en niet in leefbaarheid, wordt Ridderveld geen ideale wijk, maar een testcase. En testcases kennen altijd verliezers.
Xaverio.