Column - “Een vuurtje, een afranseling”
Een vuurtje vragen. Meer was het niet. En toch werd het de aanleiding voor een afranseling die het nieuwe jaar meteen besmeurde. In een fietstunnel in Alphen aan den Rijn werd een 21-jarige man in elkaar geslagen en geschopt, omdat twee jongens blijkbaar besloten dat geweld hun antwoord was.
Dit is geen ‘incident’. Dit is geen samenloop van omstandigheden. Dit is wat er gebeurt als agressie normaal wordt en daders zich onaantastbaar voelen. Als je iemand tegen het hoofd schopt omdat hij je aanspreekt, ben je geen ‘jongere die ontspoort’, maar een gevaar voor iedereen die ’s nachts buiten loopt.
Stop met het zoeken naar verklaringen. Geen alcohol, geen nieuwjaarsdrukte, geen slechte jeugd. Wie dit doet, kiest ervoor. Punt. En zolang we dat blijven afzwakken met woorden als ‘uit de hand gelopen’ of ‘escalatie’, blijven slachtoffers achter en lopen daders weg.
Wat het extra misselijk maakt: dit had iedereen kunnen zijn. Een student. Een vader. Jij, als je even geen aansteker bij je had. Het gevoel van veiligheid verdwijnt niet langzaam, maar in één klap. Letterlijk.
De daders zijn nog niet gepakt. Dat betekent dat ze er nog rondlopen. Misschien lachen ze erom. Misschien voelen ze zich onaantastbaar. Ondertussen zit het slachtoffer met pijn, angst en de wetenschap dat één simpele vraag genoeg was om zijn nieuwjaarsnacht te verwoesten.
Nieuwjaarsnacht zou een nieuw begin moeten zijn. In Alphen begon het jaar met laf geweld in een tunnel. En zolang we dat blijven slikken als ‘iets wat erbij hoort’, hebben we geen probleem met tunnels of vuurwerk, maar met wat we blijkbaar normaal zijn gaan vinden.
Xaverio.