Column - Dertien lijsttrekkers, één Alphen: kiezen we verschil of verbinding?
Op woensdag 18 maart mogen de inwoners van Alphen aan den Rijn weer naar de stembus. Dertien lijsttrekkers presenteren zich aan de kiezer. Dertien verhalen, dertien motivaties, dertien visies op hoe onze gemeente bestuurd moet worden. Het aanbod is breed – misschien wel breder dan ooit.
Wie de persoonlijke introducties leest, ziet duidelijke ideologische verschillen. De één vertrekt vanuit christelijke waarden, de ander vanuit sociale gelijkheid of liberale ondernemingszin. Sommigen leggen de nadruk op duurzaamheid, anderen op veiligheid of financiële discipline. Er zijn pleidooien voor meer inspraak, voor minder regels, voor betaalbare woningen, voor betere zorg, voor sterke dorpskernen en een vitale binnenstad.
En toch valt iets anders op.
Vrijwel iedere lijsttrekker spreekt over betrokkenheid. Over inwoners die zich gehoord moeten voelen. Over een politiek die dichter bij de mensen moet staan. Over samenwerking in plaats van polarisatie. Blijkbaar leeft het gevoel dat die afstand er is – dat besluiten soms te ver van wijken en dorpen worden genomen.
Dat is geen kleine constatering. Het zegt iets over hoe inwoners hun gemeente ervaren. Over wantrouwen dat groeit, over inspraak die soms als formaliteit voelt, over systemen die belangrijker lijken dan mensen. Of je nu links, rechts, lokaal of landelijk georiënteerd bent: bijna iedereen benoemt die kloof.
Intussen stapelen de uitdagingen zich op. De woningmarkt blijft krap. Jongeren zoeken betaalbare woningen, ouderen passende zorg. Ondernemers vragen ruimte. Verkeer en bereikbaarheid zorgen voor discussie. De energietransitie schuurt. En dan zijn er nog de financiën, die in veel gemeenten onder druk staan.
Alphen is geen eiland. Wat hier gebeurt, staat niet los van landelijke ontwikkelingen. Maar lokaal bestuur maakt wel degelijk verschil. Het bepaalt hoe snel er gebouwd wordt, hoe toegankelijk voorzieningen blijven, hoe serieus inwoners worden genomen bij plannen in hun buurt.
Wat deze verkiezingen interessant maakt, is dat ze niet alleen draaien om beleid, maar om bestuursstijl. Wordt het een periode van scherpe tegenstellingen of van pragmatische samenwerking? Wordt er gekozen voor duidelijke ideologische koers, of voor bestuurlijke stabiliteit? Voor verandering, of voor voortbouwen op wat er al is?
De liefde voor Alphen klinkt in ieder interview door. Het groen, het water, de dorpen, de verenigingen, het gevoel van thuis. Misschien is dat de echte gemene deler. Achter de politieke verschillen schuilt dezelfde betrokkenheid bij de gemeente.
Op 18 maart kiezen we niet alleen tussen partijen. We kiezen hoe we met elkaar willen omgaan. Hoeveel ruimte we geven aan verschil. Hoeveel geduld we hebben met elkaar. En hoeveel vertrouwen we durven te schenken.
Dertien lijsttrekkers. Eén gemeente. Uiteindelijk is de vraag niet alleen wie er wint, maar hoe Alphen zichzelf de komende vier jaar wil zien: verdeeld of verbonden.
Xaverio.